Aguilar DB 650 & Epifani T112/T212

Epifani luidsprekerkasten en Aguilar DB 680 voorversterker

Zo af en toe loop je als recensent tegen iets bijzonders aan. In dit geval is dat een niet alledaagse basinstallatie, waarvan ik de componenten alleen kende uit de Amerikaanse vakpers. Klaarblijkelijk was ik niet de enige wiens oog op de lovende recensies was gevallen, want inmiddels worden deze spullen ook in Nederland ge´mporteerd en zijn ze dus de moeite van het bespreken waard. Het gaat om de handgebouwde baskasten van Nick Epifani en de nieuwe basvoorversterker van Alex Aguilar.

Epifani T 212 en T 112
Nick Epifani ontwierp en ontwikkelde zijn baskasten in nauwe samenwerking met Fodera en top bassisten als Anthony Jackson. Zo op het eerste oog is er niets bijzonders aan de kasten te zien, of het moet zijn, dat ze met veel aandacht voor het detail zijn afgewerkt. Het bijzondere zit hem natuurlijk in het ontwerp, de constructie en de gebruikte materialen. De basis voor de Epifani baskasten wordt gevormd door de T 212 kast, een compacte kast met twee baspoorten aan de achterzijde. De kasten zijn gebouwd van zeven lagen multiplex van hoge kwaliteit, met een balkconstructie aan de binnenzijde voor stevigheid en stijfheid. Alle naden zijn aan de binnenzijde geseald om luchtlekken te voorkomen. Om de plugplaat is een kastje gebouwd, zodat ook daar geen lekkage plaatsvindt en om dezelfde reden zijn de gaten voor de inbouwhandgrepen niet helemaal door het plaatmateriaal heen gezaagd. De enige lucht die de kast verlaat gaat dus door de baspoort. Voor het overige zijn de kasten netjes afgewerkt met vinyl of vilt, kunststof hoeken en grille.
De kasten zijn uitgerust met luidsprekers, die volgens Epifani's specificaties door Electrovoice worden gebouwd. De basis wordt gevormd door de Electrovoice DLX met een gegoten aluminium frame en een vermogen van 300 Watt RMS. Voorts is er een 100 Watt titanium bullet tweeter gemonteerd, die bij de T 212 regelbaar is en bij de T 112 in/uitschakelbaar. Tot zover niets bijzonders zul je misschien denken. Dat verandert dan wel wanneer je deze kasten uitprobeert. Opvallend zijn de uitstekende projectie, definitie en 'toon'. Reeds bij de eerste aanslag weet je dat deze kasten akoestisch kloppen. Ze klinken als een klok en kunnen een enorm vermogen verstouwen zonder over hun nek te gaan. De T212 loopt wat verder door in het laag dan de T 112, maar de laatste lijkt weer een perfecte kast voor de versterking van de contrabas. Prijsindicatie: T 112: fl. 1.900,= en T 212: fl. 2.750,=. Niet goedkoop maar wel absolute topklasse.

Aguilar DB 680 preamp
Minstens even exclusief is deze buizenvoorversterker van Alex Aguilar. Want voor het geld dat je voor deze voorversterker moet neertellen kopen velen een complete basinstallatie: fl. 2.995,=. Aguilar verwierf eerder bekendheid door bijna alle elektronica voor de gitaren en bassen van Sadowsky te ontwikkelen.
De DB 680 is een volledige buizenpreamp in 19" uitvoering. De vormgeving is klassiek te noemen met een duidelijk en overzichtelijk bedieningspaneel. De belangrijkste voorzieningen van de DB680 zijn twee (voet)schakelbare ingangen, een keuze tussen actief of passief bedrijf, een dubbele parametrische equalizer, bass en treble control, deep&bright switch, in/out volume voor de stereo FX-loop en een volledig instelbare crossover. Aan de achterzijde van deze twee HE's tellende voorversterker vinden we de uitgangen: 1x ongebalanceerd, 1x XLR gebalanceerd, high&low voor de bi-amp optie en stereo uit voor de FX. Verder bevinden zich hier aansluitmogelijkheden voor de voetschakelaar en een tuner.
De toonregeling is natuurlijk het meest 'sophisticated' onderdeel van de Aguilar. De onderdelen zijn uitgekiend en vullen elkaar perfect aan. De bass en treble controls werken 'tube driven' op 40 Hz en 4 kHz. De deepswitch heeft twee standen en werkt op 30 Hz. De brightschakelaar is een standaard passieve preset die werkt tussen de 5-7 kHz. Alsof dit nog niet genoeg is, heeft Aguilar de DB 680 voorzien van een actieve toonregeling in de vorm van een dubbele volledige parametrische equalizer. De een voor het laag en mid-laag tussen de 180 Hz en 1.2 kHz, de ander voor het mid-hoog en hoog tussen 1.3 en 7.5 kHz. In het gebruik blijken de 'parameten' voortreffelijk te werken. Je zoekt de te behandelen frequentie op met een stijl ingesteld filter en bepaalt vervolgens je boost/cut en de bandbreedte van het filter.
Het kloppend hart van deze voorversterker wordt gevormd door de vier buizen: twee 12AX7A triodes en twee 12AU7's. Ze zijn door Alex Aguilar zo getuned, dat de tweede harmonische benadrukt wordt. Mijn ervaring was, dat je de toonregeling nauwelijks hoeft te gebruiken. De 'rechte' weergave van de DB 680 is al fantastisch. Een warme 'zoete' toon, met een geweldige dynamiek en dat kleine randje gewenste buizenvervorming in het middengebied.

De Epifani luidsprekerkasten en Aguilar voorversterker werden getest met een Stewart PA 1000 digitale eindtrap. Ook geen kleine (goedkope) jongen, maar wel uitermate geschikt om deze twee high-end produkten goed tot hun recht te laten komen. Als je een dergelijke basinstallatie overweegt, moet je er rekening mee houden dat je afhankelijk van de kwaliteit en prijs van je eindtrap toch ergens tussen de acht- en tienduizend gulden kwijt bent, want je wil je mooie spullen natuurlijk ook nog beschermen met een flightcase. Dat is een groot bedrag en voor velen die 'hobbymatig' bezig zijn niet op te brengen of interessant. Ik zie wel een markt onder de professionele gebruikers, die een veelzijdig inzetbare compacte en fantastisch klinkende set willen.