Het Baspanel over 2x10" boxen

Basbeesten beoordelen boxen

Barend Courbois, Kenneth Bruce & Ivo Severijns

Het is een zwoele zomeravond. Drie mannen flaneren door de zinderende stad. Ze zijn op weg naar Rock Palace in Den Haag voor de tweede aflevering van Het Baspanel. Dit keer zullen panelleden Barend Courbois, Kenneth Bruce en Ivo Severijns zich buigen over vier 2x10” baskasten en een tweetal combo’s voor de thuiswerkers. Lees mee en huiver…

Het 2x10” baskastje mag zich verheugen in een nog immer toenemende populariteit. Ideaal voor kleine gigs en een fijne uitbreiding van je installatie voor het grotere werk. We hebben een viertal boxen uitgekozen en gaan die te lijf met een solid state Ampeg B-2 versterker en een Amerikaanse Fender Marcus Miller V bas.
Uw verslaggever denkt de avond goed te beginnen door het startsein te geven.
‘Wel Barend, bijt de spits maar af zou’k zo zeggen.’
Barend: ‘Nou, waar wou je mee sjaken?’
‘Laten we eerst maar even met de SWR Goliath Jr.-III (€ 1195,=) sjaken.’
Barend rammelt met plectrum wat Herman Deinum licks.
Kenneth: ‘Oeh, da’s niet best, die lage B dat trekt hij niet. Dat blijft toch heel moeilijk voor deze kasten.’
Ivo: ‘Daar zit inderdaad een leuk dipje in, laten we d’r even wat hoog uitdraaien.’ Na even luisteren: ‘Nou, ik weet het al.’
Terwijl Kenneth de bas overneemt kijkt gastheer Rick van Rock Palace hem onderzoekend aan: ‘Zet hem een petje op, maak een foto en we kunnen zeggen we Marcus Miller in de winkel hebben gehad. ’ Kenneth geeft de kast ondertussen een fingerstyle- en slapbehandeling, maar geen van de aanwezigen raakt erg onder de indruk van het geluid en dat zorgt voor de nodige verbazing. Uiteindelijk wordt besloten dat de bas misschien wel op één of andere manier uit fase staat en men besluit maar even de bondscoach uit te hangen en over te gaan tot een wissel.

Dikker
Tweede onderwerp van gesprek is de Ampeg SVT-210HE (€ 599,=). Klinkt iets beter vindt men. ‘Iets dikker onderin’.
Ivo: ‘Ik stond me net af te vragen of dat zo is. Volgens mij heeft die andere veel meer agressief hoog. Ik geloof niet dat deze echt dieper doorloopt dan die SWR.’
Rick: ‘Die SWR is in ieder geval wel veel puntiger in het mid-hoog, terwijl deze verder doorgaat in het top-hoog. Je hoort hier veel meer de ‘tjing’.’
Ondertussen verwoede pogingen van Barend om een andere bas ‘vers van de muur’ gestemd te krijgen, wat niet meevalt.
Ivo: ‘Haha, zo, even sleutelen?’
Barend: ‘Vroeger had ik een absoluut gehoor, maar nu heb ik absoluut géén gehoor geloof ik. Maar euh, ik vind die Ampeg toch wel iets lekkerder klinken geloof ik. Ik heb nu alles maximaal open staan.’
Ivo: ‘Dan denk ik toch dat de SWR meer laag heeft. Alleen het hoog van de Ampeg is veel aangenamer. Die andere klinkt heel erg radioachtig midden. Deze klinkt als een grotere speaker, maar hij loopt niet zo laag door.’
Terwijl Barend nogal hevig aan de snaren trekt, merkt Kenneth op: ‘Ik zie daar iets blauws oplichten.’
Rick: ‘Ja, dát is dus de limiter…’

Oppassen
Tijd voor weer eens een ander kastje. Dat wordt de EBS 210 Evolution Proline 2000 (€ 951,=). Even oppassen geblazen, want deze kast is 4 Ohm, de anderen 8 Ohm, dus het volume mag iets omlaag.
Ivo: ‘Het is vooral mid-hoog, maar het is niet gemeen. Het klinkt wel heel fris ten opzichte van de andere twee.’
Rick: ‘Ik vind hem een stuk rechter klinken.’
Kenneth: ‘Ik denk dat het mid van deze kast wel heel erg mooi spreekt.’
Ivo:’ Inderdaad heel recht en duidelijk. Die Ampeg zal dan wel wat kleuren en de SWR vind ik heel schreeuwerig.’
Barend: Ja dat klopt, ik schrok me de pleuris eigenlijk. Deze kast pompt niet zo in het laag.’
Inmiddels is Sander, de gitaarmedewerker van Rock Palace ook gearriveerd: ‘Jongens wat doen jullie serieus, ik moet zeggen dan waren die gitaristen een stuk gezelliger, binnen no-time polonaise door de zaak. Kijk nou toch, wat hier allemaal voor lekkers staat. Als jullie gewoon bij die installatie blijven staan gebeurt er niks natuurlijk’
Barend: ‘Ja gitaristen, maar dat is een ander slag mensen.’
Ivo: ‘Bedoel je dat we een beetje moeten doordrinken Sander?’
Goed moment om de laatste kandidaat aan te sluiten: Eden D210T (€ 965,=). Bij gebrek aan een nieuwe wordt even een gebruikt exemplaar ingezet.
Ivo (speelt zelf op Eden): ‘Nou dan moeten we nu zeker aardig gaan doen, anders wordt Edwin (de importeur van Eden) kwaad.’ En dan luid in de microfoon declamerend: ‘Afgezien van de ‘looks’ vond ik de Eden wel geweldig klinken.’

Baldadig
De opmerking van Sander en de genuttigde breezers missen kennelijk hun uitwerking niet want de sfeer wordt zowaar een beetje baldadig:
Ivo: ‘Nou, dat is dan de laatste met deze kutbas.’
Barend schreeuwt: ‘Ja, precies!’
Kenneth heeft amper één noot gespeeld of ons ‘objectieve’ panellid Ivo heeft zijn mening al klaar:
Ivo: ‘Zo, dát klinkt goed! En dat voor een tweedehandse...’
Rick: ‘Kopen?’
Na enig wreed spel door Kenneth, blijkt de kast toch een rare trilling te produceren. De grille is de eerste gedachte.
Ivo: ‘Ik heb vier Edens en na verloop van tijd deuken de grilles naar binnen en raken dan de speaker. Die zit niet diep genoeg.’
Kenneth: ‘Heb je geen schroevendraaier, dan trekken we hem een beetje naar voren.’
Bij nader inzien blijkt het toch de luidspreker te zijn. Maar ja, gezien het tweedehandse karakter en de onbekende geschiedenis, mag je dit de Eden niet aanrekenen: ‘Daar luisteren we wel doorheen’, is de conclusie.
Ivo: ‘Ja, ik herken het geluid wel heel erg, behalve dan die reutel.’
Bij het spelen in de laagste vijf posities op de B-snaar, krijgt de kast het toch een beetje moeilijk.
Barend: ‘Maar geen enkel kastje trekt dat.’
Ivo: ‘Het laag blijft wel staan, terwijl bij die SWR viel het weg. En niet zo’n gemeen hoog.’
Om tot een goede beoordeling te kunnen komen wordt er toch nog even teruggewisseld naar de SWR, waarbij Kenneth nogal vrij met het begrip toonladders omgaat.
Ivo: ‘Nou, dat zijn wel héél veel noten voor maar twee speakers.’

Top vier
Terwijl Rick de actuele prijzen van de kasten produceert, proberen de heren tot een eindoordeel te komen, waarbij uw scribent uitgenodigd wordt een voorzetje te doen. Met alle beperkingen van een dergelijke subjectieve vergelijking en de prijzen in het achterhoofd, blijkt er toch een opmerkelijke eensgezindheid te zijn. Op plaats één eindigt de Eden, met de aantekening dat het dan wel een nieuwe moet zijn, zonder de rammel. Kwalificaties die gebezigd worden zijn: niet agressief, mooi strak laag, mooi mid, punchy. Op de tweede plaats komt Ampeg. Belangrijke overweging daarbij is de zeer sympathieke prijsstelling in combinatie met de prestaties: warm, rond, evenwichtig. Geen super definitie maar wel ‘good value’. De derde plaats is gereserveerd voor EBS, met als sterke punten de heldere klank, de rechte weergave, spreekt mooi en snel aan, ideaal voor kleine gigs waarbij definitie belangrijker is dan volume. Ten slotte op plaats vier –tot ieders verbazing- de SWR. Het oordeel over de kast is niet erg positief. Het geluid wordt vooral als schreeuwerig en agressief ervaren, vooral in het midden en hoog, terwijl het laag ‘wegloopt’. Niet goed genoeg voor een kast met deze prijs is de conclusie.

Oefencombo’s
Na de plas- en rookpauze wordt besloten nog even twee kleine oefencombo’tjes onder handen te nemen, want ook de gevorderde prof moet thuis wel eens iets instuderen. De keuze valt op de Roland Cube 30 Bass (€ 352,=) en de Crate BX25 DLX (€ 282,=). Het zijn beide kleine handzame kofferversterkertjes, met een vermogen van 25-30 Watt, een tien inch luidspreker en behoorlijk compleet uitgevoerd met effectjes en zo.
Kenneth bijt de spits af met de Roland. Zijn eerste spontane reactie: ‘Ja, ik vind het helemaal niks maar…’
Na de zeven presets te hebben doorlopen: ‘Dat cleane kanaal met de shape erop, dan gaat het wel.’
Bij de Trace Elliot simulatie vraagt Barend (speelde zelf jaren op TE) vol ongeloof: ‘Is dit Trace Elliot?’ Na het inschakelen van de octaver en galm enig gegrinnik.
Ivo: ‘Ja, dan lijkt het wat hè?’
Kenneth: ‘Tja, het blijft een oefending.’
Barend: ‘Misschien met een iets zwaardere speaker, of twee.’ Naarmate het spel vordert en er wat meer aandacht voor de instellingen komt, wordt het oordeel van de heren echter milder.
Ivo: ‘Zo klinkt hij eigenlijk zo gek nog niet. Ik vind het toch wel wat. Die fliptop stand is best mooi en ik vind die effecten helemaal niet zo slecht.’
Barend: ‘Ja alleen die octaver trekt hij niet, maar de flanger is OK, reverb is OK, wahwah is OK.’
Ivo: Ik vind het toch niet zo heel erg neuzig klinken hoor, valt best mee.’
'En Kenneth wat vind jij?'vraagt de verslaggever. 'Dit apparaat zou jou niet kunnen inspireren thuis op de bank?’
Kenneth: ‘Euh, jawel. Maar je moet gewoon eerst aan het geluid wennen denk ik.’
Rick: ‘En je hoort het nu in een grote ruimte, maar als je thuis in een huiskamertje zit klinkt het toch anders.’
Ivo: ‘Vind je dit dan groot? Dan ben je nog nooit bij mij thuis geweest zeker.’
Rick: ‘Ja, maar jij staat ook nooit in de bladen!’
Ivo: ‘Nou binnenkort in ieder geval in één!’

Flikkerende lampjes
Tijd voor de Crate dus… Leuke in het oog springende en bovenal handige feature is de aan de bovenzijde ingebouwde chromatische tuner. Flikkerende gekleurde lampjes, dat spreekt de heren aan.
Barend: ‘Deze octaver is beduidend beter dan die van de Roland.´
Kenneth: Ja, hij is veel sneller. Maar, staat de compressor aan?’
Rick: ‘Er zit geen aparte compressor op, maar hij comprimeert uit zichzelf.’
Ivo: ‘Als je zacht speelt denk je hij klinkt wel lekker, maar wanneer je hard speelt is dat weg.’
Kenneth: ‘Ja hoor, hij comprimeert echt wel.’
Ivo: ‘Ja, dat automatische Peavey effect.’
Rick: ‘Wat je hoort is de limiter. Bij inschakelen van het distortion kanaal blijkt dat er geen gulden middenweg mogelijk is. Het is alles of niets en je kunt niet mixen met het cleane kanaal. Dat vind ik jammer.’
Ivo: ‘Maar deze is een stuk goedkoper dan de Roland? Of valt dat wel mee? Kijk, koop eens een los choruspedaaltje. Bij die Roland zit dat er allemaal in en dan krijg je dus wel veel waar voor je geld.’
Kenneth: ‘Het is niet slecht, maar dan vind ik de Roland toch beter. Ik had het gevoel dat die iets meer laag had. Deze vind ik meer nasaal klinken.’
Ivo: ‘Ik vind de Crate groter klinken dan hij is.’
Barend: ‘Die neiging tot automatische compressie, daar kan ik niet tegen. Ik haat die compressors en limiters. Bij de Crate hoor je die limiter gewoon zuigen. Ik wil zelf gewoon bepalen wat er gebeurt.’

Lemmy
Nadat er nog enkele geslaagde Lenny van Motörhead imitaties worden gedaan op het distortion kanaal wordt het tijd voor de afronding. Ivo staat er lachend bij: ‘Nou, tunertje is leuk, vervorming is kut, octaver iets beter. Ik word al iets meer ongenuanceerd hoor je wel, maar luister nou eens. Nu staat hij gewoon recht en dan klinkt het hoog toch heel naar. Voor een paar tientjes meer heeft die Roland dan veel meer te bieden.’
Kenneth: ‘Ja, ben ik het mee eens. Als je in je stereo plugt, klinkt het beter dan dit.’
Uw verslaggever vindt het hoognodig om er bij de panelleden even in te peperen dat niet alle lezers van Music Maker professionele topbassisten zijn: ‘Maar goed jongens, stel dat je zestien bent en je hebt met je krantenwijk 600 euro verdiend dan kun je een Squier basje kopen en die Roland en dan kun je toch heel leuk uit de voeten.’
Rick lacht en vergeet blijkbaar even dat hij in een muziekzaak werkt: ‘Als ik zestien was, dan ging ik echt niet meer bas spelen, dan ging ik alleen nog maar achter de wijven aan…’
Barend: ‘Ik deed beide.’
Ivo: ‘Ja, ik dacht ook dat het heel goed samen gaat. Toch?’
En daarmee is aan het eind van deze avond het edele basspel weer eens tot zijn essentie teruggebracht. Eind goed al goed.

Alle genoemde bedragen zijn advieswinkelprijzen, prijspeil april 2004

Kenneth Bruce (15-09-1965) was na Saskia Laroo en Horn Of Plenty te horen bij de salsaband Gerald y la Ritmica. Tijdens het seizoen 2002-2003 bij E-Life, de huisband in de talkshow van Kevin Masters en nu in Candy Dulfer’s Funky Stuff. Kenneth speelt momenteel op een Tech 500 versterker met een ND 412T en een ND 212T kast.

Barend Courbois (13-07-1967) speelde o.a. in WhistlerCourboisWhistler, Vengeance, Bert Heerink Band, Perfect Strangers en is tegenwoordig naast allerlei soloprojecten actief in Maxima, Action in DC en The John Hayes Project. Barend speelt op teveel om op te noemen. Kijk daarvoor op zijn website: www.barendcourbois.com

Ivo Severijns (12-12-1963) zat ruim tien jaar in Herman Brood's Wild Romance en produceerde zijn laatste studio-album 'Ciao Monkey'. Hij was het afgelopen jaar naast zijn productiewerk o.a. actief bij Powerplay, Paris Dandies en Rich Wyman. Ivo speelt momenteel op een SWR SM 900 versterker met 1x Eden D-410XL, 2x Eden D-410T en 1x Eden D-118.

Het Baspanel

Foto: Henx Fotografie