Barend Courbois 2

Barend Courbois: "Ik ben mijn eigen grootste fan."

Gitarist John Hayes (oa Mother's Finest) komt even langs lopen: "There's just one thing I have to say, Barend and Wizard (bassist Mother's Finest WH) are the two greatest motherfuckers in the world because of their unique way of bassplaying!" Wel, met één van die motherfuckers zit ik dan aan tafel voor een kort interview dat voorafgaat aan een optreden van Maxima The Band, Neerlands nieuwste heavy-metal funking gothic band.

"Barend, kun je ons iets vertellen over hoe de samenwerking met John Hayes is ontstaan?"

"De band is een initiatief van John en drummer Paul Thissen, met wie ik in Vengeance speelde. Natuurlijk kende ik John al een jaar of tien, van de clinics op de Music&Harmony beurzen die we samen gaven voor Marshall en Warwick, waar we toen een endorsement hadden. Verder kwamen we elkaar nogal eens tegen bij festivals en dubbelconcerten met onze eigen bands. Het klikte goed en Paul heeft mij op een zeker moment bij de band betrokken. We hebben drie maanden gerepeteerd en in die tijd zo'n vijfentwintig songs geschreven. We schrijven met de hele band en die snelle doelgerichte aanpak bevalt me. Ik moet weten waarom ik repeteer. We noemen de muziek zelf 'heavy metal funking gothic'. We proberen al het goede uit die verschillende stijlen te verenigen en er is zelfs ruimte voor reggae invloeden. Wat me heel erg bevalt is dat er binnen de muziek weer ruimte is voor improvisatie. Natuurlijk is er de structuur van de song, maar live heeft het toch een beetje het karakter van een jam. Voor mij is het weer genieten van de muziek en medemuzikanten op de ouderwetse manier. Het funkt als de neten en ik denk dat we laten horen dat heavy muziek ook kan swingen. Ik heb zowel qua spel als sounds in deze band veel ruimte. Voorlopig zijn de plannen simpel. We willen veel spelen en als het allemaal een beetje uitgekristalliseerd is uiteindelijk een cd opnemen. Die moet dan weer het middel zijn tot meer live-werk want daar gaat het mij om. Want ik ben gewoon een 'working bassist'.

"Jij bent als 'working bassist' altijd behoorlijk in de weer met instrumenten en apparatuur. Wat voor nieuws is er daar onder de zon sinds de laatste keer dat we elkaar spraken?"

"Ik heb het afgelopen jaar behoorlijk wat nieuwe spullen aangeschaft. Heel erg tevreden ben ik over mijn nieuwe SWR MoBass versterker, met die ingebouwde effecten. Verder is er nieuw het Boomerang sample phrase apparaat, de Digitech Spacestation en Whammy en de Line-6 analoge echo's. Alle aansluitingen en de routing heb ik helemaal zelf verzonnen. Ik zit al jaren midden in de nacht die schema's te tekenen. Mijn doel is om telkens zoveel mogelijk het originele signaal in de versterker te krijgen en daarvoor gebruik ik dan de Boss Lineselectors waarmee ik telkens hele groepen effecten kan aansturen."

"Zijn die ingebouwde effecten in de MoBass dan niet een beetje overbodig?"

"Ja, een beetje wel, maar ik gebruik vooral die Moog synth geluiden en de distortion. Ze zijn lastig in te stellen maar heel goed. Verder kun je heel makkelijk het signaal splitsen in een droog en nat signaal. Dat zijn toch allemaal prettige voordeeltjes. Hetzelfde gebleven zijn mijn Hartke 4.5 XL luidsprekerkasten. Voor mijn werk met Action in DC heb ik een Ampeg Classic SVT aangeschaft met de 8x10" kast en toevallig liep ik vandaag op een beurs waar ik een clinic deed voor Spector tegen een oude Music Man Stingray uit '76 aan, die ik onmiddellijk gekocht heb, dus voor die band ben ik nu ook klaar. De SVT en een Stingray is alles wat je daarvoor nodig hebt. Ik heb nu een officiële deal bij Stuart Spector. Vorige maand vond ik een oude NS-2 uit eind jaren tachtig bij Edwin van Huik's Bassconnection. Die heb ik gekocht en binnenkort krijg ik mijn eigen langverwachte Spector NS-4 bas met piezo's en EMG humbuckers.

"Over Action in DC gesproken, jullie zouden nu toch eigenlijk in Australië zitten?"

"Dat klopt, maar we kregen het financieel niet rond. Daar moet je veel tijd instoppen en we waren nogal druk want we hebben het afgelopen jaar 120 keer gespeeld in Nederland, Duitsland en België. Zo'n tour, daar heb je subsidies voor nodig en het kost tijd om dat te organiseren. Misschien dat het na de zomer lukt. Ondertussen geeft mij dat ruimte om met Maxima dingen te doen en ik ben gevraagd om volgende maand een instrumentale cd op te nemen met de keyboardman van Dreamtheater en Yngwie Malmsteen's drummer Mike Terrana. Dat wordt een beetje Satriani/Vai-achtige muziek. Eigenlijk datgene wat ik al vijftien jaar doe."

"Je staat bekend als een nogal solistisch ingestelde bassist. Kun je iets vertellen over uitgangspunten?"

"Ik vind dat behoorlijk meevallen. Als je kijkt wat ik bij Action in DC doe, dan is dat niets anders dan functioneel A-tjes rammelen in downstrokes. Het hangt van de muziek af. Ik speel nu eenmaal veel muziek, en dat zal geen toeval zijn, waar die ruimte er is. Als ik solo's speel start ik meestal vanuit de bassrif waar ik in zit. Van daaruit kijken we dan wel waar het schip strandt. Ik probeer altijd een verhaaltje te vertellen door ter plekke melodietjes te verzinnen en door ritmische herhalingen van patronen te spelen. Zo bouw ik dat naar een ontlading toe op. Aan het eind is het dan meestal wel een behoorlijke chaos, mede door al die effecten. Ik heb veel voordeel van de solo optredens die ik elke zomer in Frankrijk geef en de clinics die ik nu voor Spector doe. Dan sta je een uurtje alleen te spelen en moet je wat bedenken om het voor het publiek interessant te houden. Het gebruik van al die effecten hoort daarbij en heb ik misschien ook wel van mijn vader meegekregen. Hij was een jaartje of vijfentwintig geleden een van de eersten die met ringmodulatoren en drumsynthesizers werkte. Enige verschil is dat ik het nu gewoon in een doosje koop en hij tien jaar zelf heeft zitten solderen."

"Hoe ziet nu de dagelijkse praktijk eruit voor de werkende bassist?"

"Ik geef eigenlijk geen les meer in de zin dat ik iemand vanaf het begin meeneem en elke week een uurtje lesgeef. Sorry, zoek het zelf maar uit, dat heb ik ook moeten doen. Wel komen er af en toe 'ns meer gevorderde bassisten langs. Die bellen me omdat ze iets willen weten of ergens vastzitten. Dat vind ik OK. Dan kunnen we er samen wel een hele avond voor gaan zitten. Dat is ook meer op basis van gelijkwaardigheid. Het mes snijdt aan twee kanten. Soms leer ik ook weer van hen. Sommige van die jongens zijn zo fanatiek. Die zoeken Jaco's partijen helemaal uit compleet met de krassen op de plaat. Dat houdt mij ook weer scherp. Gemiddeld speel ik een keer of drie per week en heb daar een aardige boterham aan. Veel liever zou ik natuurlijk vijf keer per week spelen, iemand met een "normale" baan werkt toch ook vijf dagen dus waarom wij niet? Ik zou wel meer kunnen spelen maar dan moet ik al die sessies af of in een top-40 orkest gaan spelen en daar heb ik geen zin in. Ik wil het een beetje exclusief en speciaal houden voor het publiek. Niet dat je ergens optreedt met je band en dat de mensen dan zeggen 'Oh, ja maar die stond gisteren nog in het café Doctor Doctor van Robert Palmer te spelen'. Maar goed, dat is mijn visie. Iedereen moet maar doen waar die zin in heeft. Ik kies voor 'the hard way', maar wel eerlijk. Ik ben mijn eigen grootste fan. Ik geloof keihard in mezelf. D'r was maar één Pastorius en er is maar één Miller en volgens mij hadden die dezelfde visie. Je moet je eigen ding doen en er voor knokken om te komen waar je wilt zijn."

Barend Courbois

www.barendcourbois.com