Fender '54 P-Bass Limited Edition

Tijdens de afgelopen Winter Namm Show, presenteerde Fender enkele nieuwe en spectuculaire basjes. Hoewel nieuw? Zowel het model als de uitvoering kwamen enigszins bekend voor.
Het gaat in dit geval om in een beperkte oplage gemaakte re-issues van de '54 Precision Bass in twee uitvoeringen die we kennen van de Stratocasters uit 1970: Pink Paisley en Blue Flower. Op deze wijze komen de retro fans twee keer aan hun trekken. Bij mijn weten zijn de bassen in deze uitvoering niet eerder door Fender uitgebracht.
Deze bassen worden gemaakt in Japan en dat zorgt er voor dat ze wat lager geprijsd dan de gemiddelde USA bas de winkel uit kunnen. De exacte prijs was op het moment van het ter perse gaan van dit artikel nog niet precies bekend, maar je moet denken aan een bruto advies prijs van rond de duizend euro.
De '54 Precision Bass, is als het ware een overgangsmodel tussen de oorspronkelijke '51 Precision Bass en de Precision zoals hij uiteindelijk in 1957 gerestyled werd en we hem grosso modo heden ten dage nog kennen. De '54 Precision kenmerkt zich door de zogenaamde 'slab sided body' hetgeen zoveel wil zeggen als een body met afgeronde en afgevlakte vormen om hem wat meer comfortabel te maken. Wat overgebleven is uit 1951 zijn de vorm van de headstock, het oorspronkelijke eendelige enkelspoels elementje, de omgekeerd draaiende stemmechanieken en de slagplaat die de body tussen hals en element en de beide cutaways geheel bedekt. Je zou kunnen stellen dat uit dit model de uiteindelijke Precision Bass en de latere Telecaster Bass zijn voortgekomen.
Tot zover de geschiedenis. De twee onderhavige instrumenten hebben een body van Basswood waarop de Pink Paisley en Blue Flower motieven zijn aangebracht. Daaroverheen zit een stevige laklaag van polyurethaan. De acryl slagplaat is transparant zodat het design zo goed mogelijk tot zijn recht komt.
De bassen hebben een geheel in hoogglans gelakte maple hals en dito toets met twintig smalle frets. Volgens Fender hebben de halzen een C-vorm, maar vergeleken met mijn eigen vroege jaren zeventig Precision, vind ik deze halzen een stuk platter. Meer zoals de vroege jaren zestig Precisions hebben.
De hardware is een kopie van het origineel en dus heel simpel. De brug is tweedelig en daar valt dus niet zo heel veel aan af te stellen. Als de bas goed is -en dat was het het geval- dan is er niets aan de hand. Maar over het algemeen is het toch wel prettig wanneer je je bas snaar voor snaar kunt afstellen. In dit geval vond ik de E-snaar wat zachter klinken dan de rest. Normaal laat je die snaar wat zakken en draai je de rest een beetje op, in combinatie met het kantelen van het element. Dat ging nu dus maar ten dele op. Zoals gemeld, zijn de stemmechanieken van het type 'reverse'. Dat is een beetje onwennig, maar koppie er bij houden en er kan niets mis gaan.
Ook het electronisch deel van de bas blinkt uit in simpelheid. Uiteraard is deze bas passief, met een enkelspoels vintage Precision element en een toon- en volumeregelaar. Meer heb je niet nodig. Ik had ooit het genoegen op een echte oude P-Bass te kunnen spelen en dan verbaas je je over de ogenschijnlijke knulligheid, waarmee zo'n elementje in elkaar is gezet. Klinken deed hij echter als een nieuwe. Datzelfde is een beetje aan de hand met deze twee nieuwe 'oude' bassen. Ze klinken echt heel levendig en reageren snel en goed op je spel. Zo je wilt heb je echt die rauwe vintage Precision twang. Draai je de toon wat dicht en speel je wat meer gedempt, dan is het weer helemaal Jamerson/Motown wat de klok slaat.
Deze bassen zijn heel goed afgewerkt en door de fabriek/importeur redelijk afgesteld. De halzen zijn goed en comfortabel en hebben in principe een goede action. Ik vind zelf de hoogglanslak op een hals altijd wat minder omdat deze een beetje neigt tot 'plakken'. Maar ja, vintage is vintage. Waar ik ook even naar moest zoeken was de juiste plek om je duim neer te zetten. Uiteraard blijft er maar één plek over en dat is op het element, maar dat staat op deze bas wat verder naar voren en doordat het element wat kleiner is dan het gemiddelde baselement is er weinig ruimte tussen je duim en de E-snaar. Niet onoverkomelijk allemaal, maar gewoon even wennen. Ik heb een avondje staan rocken met de Paisley uitvoering en zowel de looks als de sound waren voor die gelegenheid helemaal ok.
Mocht je een extravagant basje willen, met een spectaculair uiterlijk en een vintage sound, van een Amerikaanse kwaliteit voor een Japanse prijs, dan moet je deze twee Fenders zeker eens proberen.

'54 P-Bass Blue Flower '54 P-Bass Pink Paisley