Ibanez Ergodyne

Ibanez Ergodyne bassen

En van de weinige echte nieuwtjes op basgitaargebied dat de beurzen in Anaheim en Frankfurt te melden hadden, was de Ibanez Ergodyne basgitaar. Het bijzondere aan deze bassen is, dat er aan de body geen splinter hout te bekennen is. Ze worden namelijk gemaakt van Luthite, een speciaal voor de instrumentenbouw ontwikkelde kunststof, die zich zou kenmerken door het lichte gewicht, een goede toon, resonantie en sustain. Ongetwijfeld zullen argumenten als de kostprijs en verkrijgbaarheid van goed toonhout ook een rol hebben gespeeld bij de ontwikkeling van dit materiaal.
Voorlopig bestaat de Ergodyne uit een serie van drie modellen: de 300, de 400 en 405. De 300 is het goedkoopste model (fl. 975,=). Het betreft een viersnarige bas met passieve electronica die iets eenvoudiger is afgewerkt. Dat laatste is dan vooral te zien aan de wat goedkopere hardware. De 400 en 405 zijn de wat luxere exemplaren, met respectievelijk vier en vijf snaren (fl. 1.195,= en 1.350,=). Deze bassen beschikken over actieve electronica en betere hardware.
Voor het overige zijn de bassen redelijk vergelijkbaar. Ze hebben alledrie dezelfde ergodynamisch gevormde body, die doet denken aan de eerste Warwick en Spector bassen. De hals is gemaakt van drie delen maple, met een toets van palissander en een bereik van twee octaven. De elementen op de Ergodyne bassen zijn ook nieuw. Het gaat hierbij om keramische humbuckers. Tot zover de overeenkomsten.
De 300 is zoals gezegd een passieve bas, met twee volume- en n toonregelaars. De chromen brug en stemmechanieken voldoen naar behoren. De 400 en 405 beschikken over een actief circuit bestaande uit volume, balans en een driedelige toonregeling: laag, mid en hoog. Op deze bassen is zwarte hardware gemonteerd. De stemmechanieken ogen van Gotoh, de brug is de eveneens nieuwe Accucast B-20/25.
Hoewel Ibanez pretendeert dat Luthite een licht materiaal is, zijn de Ergodyne bassen beduidend zwaarder dan mijn oude vertrouwde Fendertje, en dat ga je na een avondje spelen dan ook wel in je schouder merken. Voor het overige kenmerken de drie bassen zich door een prima bespeelbaarheid. Qua toon en sound vond ik de 300 en 400 modellen opvallend overeenkomen en dat terwijl het hier toch gaat om actieve en passieve bassen. Natuurlijk zijn er door de uitgebreide toonregeling van de 400/405 meer soundjes te maken. Die sound laat zich wat mij betreft karakteriseren als een typisch actief humbucking geluid: strak, veel definitie, veel laag en hoog maar wellicht een beetje te weinig persoonlijkheid. Dat neemt niet weg dat Ibanez met de Ergodyne bassen een drietal goede produkten voor een aanvaardbare prijs op de markt heeft gezet.