Ivo Severijns

Wild Romance bassist Ivo Severijns: produceren smaakt naar meer.

Als bassist van de Wild Romance toerde hij sinds 1990 vele malen het Nederlandse clubcircuit rond. Daarvoor speelde hij bij Rick deVito, Back to Basic, Bertus Borgers en Powerplay. Het laatste jaar werd hij voornamelijk in beslag genomen door de opnames en produktie van de nieuwe Herman Brood CD, Ciao Monkey. We spraken met de Bosschenaar over zijn 'werk en leven' als bassist van Nederlands enige echte rock 'n rollband.

Het is in muzikale zin een tijd stil geweest rondom Herman Brood & his Wild Romance, nu is er toch weer een plaat met een heel oorspronkelijk geluid. Hoe is die tot stand gekomen?

"Omdat Herman de laatste tijd lichamelijk niet erg in orde was, hebben we heel weinig gespeeld. Bij de laatste twee platen, die o.a. werden geproduceerd door de broertjes Bolland, was de Wild Romance maar zijdelings betrokken. Het werd dus weer eens tijd voor een echte rock 'n rollplaat. Ik had voor mezelf zoiets van: nu een plaat maken of stoppen. De laatste twee jaar hadden we erg veel ideeŽn gespaard, die nooit echt afgemaakt waren. Gus, David en ik besloten een aantal van die ideeŽn uit te werken en dan pas Herman erbij te halen. Zo ontstonden vier songs die opgebouwd waren uit fragmenten die we wel eens tijdens soundchecks deden. Ik had zelfs alle tekstvellen uit de repetitieruimte bewaard, zodat Herman op een zeker moment geconfronteerd werd met complete songs, inclusief tekst. Dat was nogal een verrassing voor hem van waaruit we verder konden werken. Het opnemen vond plaats bij Ocki Klootwijk in de Rocktown Studio's in Rotterdam. Daar werden drie sessies met de band opgenomen, waarna Herman zijn bijdragen kon leveren. Niet meer geremd door het aantal sporen, omdat je met Adat's en virtuele sporen nu eenmaal 'tot in het oneindige' kan doorgaan, werd er heel veel opgenomen. De uiteindelijke arrangementen zijn ontstaan toen ik met dat hele geluidsarchief in Logic Audio ben gaan knippen en plakken. Dat werk heb ik voor een deel ook thuis gedaan."

Je was dus behalve bandlid ook opeens producer?

"Dat is eigenlijk als vanzelf ontstaan. Ik wilde gewoon dat die plaat er kwam en we verkeerden nu eenmaal niet in in de gelukkige omstandigheid dat je als normaal bandje met elkaar dat hele proces van nummers schrijven tot en met eindprodukt doorloopt. Er is nog wel even sprake geweest van een andere producer. Vanuit Herman kwam de suggestie om de broers Bolland weer te vragen. Alles was toen al opgenomen en gearrangeerd. We hebben toen maar een soort mixwedstrijd georganiseerd. Ocki en ik tegen de broertjes, waarbij wij denk ik meer vanuit de band hebben gedacht en zij vanuit Herman als artiest. Uiteindelijk heeft BMG toch gekozen voor onze meer milleniumproof gitaarbenadering in plaats van de poppy uitvoering en ik ben daar heel gelukkig mee."

Gaat er weer gespeeld worden?

"Zoals ik al zei, eind vorig jaar ontstond bij mij het idee voor die plaat vanuit het gevoel dat er wel eens niet meer gespeeld zou kunnen worden. Mijn verwachting is dat we niet meer zoals vroeger met de Wild Romance op tour zullen gaan. Door Herman's serieuze pogingen met drank en drugs te stoppen behoort dat niet meer tot zijn dimensie. Hij leert als het ware een nieuw mens kennen. Als je Herman's levenswijze vergelijkt met een jaartje of twintig non-stop doorhalen, zou waarschijnlijk iedereen allang met een kop thee tussen de geraniums gaan liggen. Van de andere kant je weet het nooit. De zaken veranderen soms dagelijks en vaak moet ik het ook maar uit de krant halen."

Wat gaat Ivo dan doen?

"Live spelen is leuk als je op een bepaald niveau in een bepaald circuitje zit. Dan mag je hopen dat er tien mensen bijzitten die er iets van oppikken. De rest is allemaal amusement. Het hele wijntje-trijntje-lijntje gebeuren is gezellig, maar het studioleven is veel creatiever dan drie keer per week met hetzelfde bandje op stap. Muziek is toch mijn enige drijfveer en daarom is platen maken zo belangrijk. Daarmee lever je een statement af. Doe je dat niet dan is het net alsof je op tachtigjarige leeftijd in je schommelstoel zit en tot de ontdekking komt dat je geen enkele foto van je leven hebt. Dat is ook de reden dat ik destijds bij Herman Brood ben gaan spelen. Ik zat toen in viereneenhalf bandje per week en deed alleen los-vast studiowerk. Bij Herman kon ik ťn spelen ťn platen maken. Muziekjes verzinnen heb ik altijd al gedaan, maar ik moet zeggen, dat het produceren ook naar meer smaakt."

Goed, maar je staat toch nog wel op de planken?

"Uiteraard, bloed kruipt toch waar het niet gaan kan. Momenteel speel ik met John Hayes -de gitarist van Mothers Finest- en Cees Meerman. Ook zijn er plannen om weer iets met Rick deVito te gaan doen. Mocht het bij Herman afgelopen zijn dan zie ik wel. Er zijn genoeg leuke bands bij wie ik zou willen spelen, maar het zou ook wel weer een band met wat uitdaging moeten zijn."

Wie of wat vind je nu zelf een goede bassist? Wie was je voorbeeld?

"Dat is lastig, beantwoordt die vraag zelf maar eens. De technische kant interesseert me in eerste instantie helemaal niet zo. Je kent dat wel: dat gaat van 'welke snaren gebruik je' en 'hoe dik is je plectrum', of 'wat voor bas speel je' - 'een zwarte!' Ik ben een liedjesmens en via drummen en gitaarspelen bij de basgitaar terechtgekomen omdat ik daar de combinatie van ritme en melodie vond. Ik ben dus een laatkomer en niet 'opgegroeid' met basidolen. Ik beschouw het instrument functioneel en ga thuis niet echt allerlei trucjes en loopjes zitten oefenen. Het is geen hobby! Er zijn heel veel goede bassisten, alleen hebben de meesten geen exposure. Een goede bassist? Tja, ik vind het al heel wat als je d'r geen last van hebt in een song. Als het onder in het buikje, of liever iets lager nog, goed voelt, mag je niet klagen. Maar een bas uit een doosje kan ook te gek zijn, neem bijvoorbeeld Underworld. Het zit hem toch vaak in de beperking, de dienstbaarheid. En natuurlijk in de combinatie bassist-drummer. Misschien kun je me beter vragen wat ik goede drummers vind."

Wat vind je goede drummers?

"Voor een bassist is iemand die alles raak slaat is natuurlijk erg fijn om mee te spelen. Maar ook bepaalde kreupele beats kunnen heel muzikaal uitpakken. Zo'n Radiohead drummer is nou niet echt een strakke god, maar wel heel bepalend voor hun bandgeluid. En zo zijn er wel meer voorbeelden. Waar hadden we het eigenlijk over? Oh ja, favoriete bassisten. Rinus Gerritsen natuurlijkÖ"

Ivo gebruikt de volgende apparatuur:

Axess vijfsnarige Groove Bass. SWR SM 900 versterker. 1x Eden D-410XL. 2x Eden D-410T. 1x Eden D-118. Boss Octaver. Boss BassOverdrive. DR Hi-Beam snaren 0.45-.125. Marlboro Regular. Bacardi Limůn-Cola...

photo by Marcel Kolenbrander